مهدويت و فرقه‏هاى انحرافى فرقه شيخيه

 مكتب شيخيّه (كشفيه - پايين سري) در اوايل قرن 13 ه .ق به وسيله احمد بن زين الدين معروف به ((شيخ احمد احسايي)) (1166 - 1241 ق) پديد آمد. مكتبي كه نه تنها خود دستخوش تحولات زياد گرديد؛ بلكه باعث به وجود آمدن تحولات بسيار ديني و اجتماعي و حتي نظامي در كشور ايران شد و بذر بابيت و بهائيت پاشيده گرديد.

فرزندان شيطان

جلّ‌الخالق! آدم چه چيزهايي که توي اين دنياي قرن 21 نمي‌بيند و نمي‌شنود. شنيده بوديم شيطان هميشه عده‌اي را وسوسه مي‌کند و به هر طريقي که شده، به دنبال خود مي‌کشاند. حتي تا آنجا که چند نفري دور هم جمع مي‌شوند و يک سري کلمات و حرکات عجيب و غريب از خود درمي‌آورند و بعد هم مي‌گويند ما شيطان پرستيم. امّا خدايي اين يکي را مطمئناً نشنيديد. نمي‌دانم بگويم يا نه؟ باشد مي‌گويم، ولي باور کردنش با خودتان. «کليساي شيطان» بله درست خوانديد! همين مانده بود که جناب شيطان داراي کليسا شود، و پيروانش در آنجا دور هم جمع شوند و مراسم پرستش او را انجام دهند.

بهايی‌گری، سرویس اطلاعاتی بریتانیا و نهض�

مورخان بهائی دربارة شورش‌های ضدّبهائی فراوان سخن می‌گویند و می‌کوشند چهره‌ای بسیار مظلوم از سرگذشت این فرقه در ایران ترسیم کنند. رهبری بهائیت و عناصر مشکوکی در میان جبهه مخالف بهائیان به عمد و با اهداف معین تبلیغی و سیاسی به ایجاد مهم‌ترین و جنجالی‌ترین آشوب‌های خونین ضدّ بهائی، معروف به «بهائی کشی» دست زده‌اند.

سربازان آسمان در عراق

پيروان يماني اوّلين گروهي نيستند كه چنين ادّعاهاي عجيب و غريبي مي‌كنند و پيش از آنها نيز فرقة «جند السّماء» (سربازان آسمان) به رهبري «ضياء الگرعاوي» همين ادّعا را داشتند كه در بهمن ماه سال گذشته و در جريان آيين‌هاي عاشورا، سركوب شدند.1 پيروان سربازان آسمان نيز مدّعي بودند، الگرعاوي كه از او به عنوان «قاضي آسمان» ياد مي‌كردند، همان مهدي موعود است!

عراق، وهّابيّت و ايران

در نهم ماه صفر در سال 1221 ـ شبانگاه ـ قبل از صبح، وهّابيان به نجف حمله كردند و اهالي نجف را غافل‌گير نمودند، حتّي برخي از آنان از ديوار سور نجف بالا آمدند و نزديك بود شهر نجف را متصرّف شوند و حرم شريف اميرالمؤمنين علي(ع) را تخريب نمايند كه از اميرالمؤمنين علي(ع) كراماتي آشكار و معجزاتي ظاهر گشت و بسياري از سپاهيان وهّابي كشته شدند و نااميد برگشتد.

متمهديان و مدعيان مهدويت (1)

انديشه‌ مهدويت، از زمان‌ پيامبر(ص) و امامان(ع) تاكنون، همواره‌ در جامعه‌ اسلامي‌ راسخ‌ و پويا بوده‌ است. اين‌ واقعيت‌ به‌ گونه‌اي‌ در جامعهِ‌ اسلامي‌ مشهور شده‌ است‌ كه‌ كسي‌ نمي‌تواند به‌ سادگي‌ منكر آن‌ شود.

مهدويّت و موانع فرارو

با بررسي آيات قرآن و روايات، در مي‌يابيم هميشه فراروي پيامبران و مصلحان، موانعي جدي بوده است. قرآن و روايات، در جايگاه آينه‌اي براي خردورزان و اهل بصيرت، نمايانگر رفتارها و واكنش‌هاي اصناف مختلف مخالفان، در رويارويي و در مقابل، عملكرد انبيا و مصلحان به ويژه حضرت مهدي عليه السلام  است. در گذشته[1][1][1] از ميان موانع متعدد، كفار، منافقان، مفسدان و متكبران بررسي شد. در اين نوشتار، به بررسي دنياطلبي و دنيازدگان مي‌پردازيم.  

انديشه مهدويت و آسيب ها

مقوله مهم مهدويت، به دليل اثرات بسيار حياتبخش و بهجت‏زايي كه دارد؛ در معرض خطرات و آسيب‏هايي است. نوشتار حاضر بدنبال طرح برخي آسيب‏ها، با ذكر پيامدها و خاستگاه هر يك بوده و در پايان به مبارزه و درمان آن همّت گمارده است

آسيب‏شناسى تربيتى مهدويت (2)

 در شماره پيش، دو مورد از محورهاي آسيب‏شناسي تربيتي مهدويت مطرح گرديد. در يكي از اين محورها، از دو آسيب، تحت عنوان حصاربندي و حصارشكني و از حالت سلامت، تحت عنوان مرزشناسي بحث شد. در محور ديگر، آسيب‏ها با عنوان كمال‏گرايي (غيرواقع‏گرا) و سهل‏انگاري و حالت سلامت با عنوان سهل‏گيري مورد بحث قرار گرفت.

آسيب‏شناسى تربيتى مهدويت

 آسيب‏شناسي تربيتي مهدويّت، يكي از مصداق‏هاي بحث عام‏تري است كه از آن، به عنوان آسيب‏شناسي در تربيت ديني ياد شده است. براي توضيح اين كه مقصود از آسيب‏شناسي تربيتي مهدويّت چيست، نخست بايد به جنبه‏ي تربيتي مهدويّت اشاره كرد. اعتقاد به وجود و ظهور امام مهدي (عج)، از جمله‏ي اعتقادات اسلامي و شيعي است و هم‏چون ساير اجزاي اين اعتقادات، لوازم تربيتي معيني بر آن مترتب است.