ناشناس کوفه

کیست امشب تا انبان نان و خرما بر دوش، به انتظار یتیمان پایان دهد؟
 کجاست امشب آن شب رو ناشناس روی پوشیده، که چراغ خانه ای باشد به مهربانی؟
 امشب، آن شب رو ناشناس انبان بر دوش، چرا نمی آید؟!
 کوچه گریست، کوزه شکست و زانوان زمین دو تا شد.
 حسن آرام، و حسین آرام تر؛ اما کدام اشک می خواهد آتش دل زینب را فرو نشاند؟ فرزندان علی به یاد دارند پرواز مادر را، که در ساحت اندوه و اشک و ناله، دستان پدر، آرامشان نمی کرد و زینب، جز به آوای گرم علی، رخت بر بستن مادر را تاب نمی آورد؛ اما چگونه است اکنون و کدام دست و چه آوا باید، تا اندوه اشک و ناله را فرو نشاند؟

مسیر کامیابی

ترس، یک واکنش احساسی نسبت به یک تهدید یا یک خطر است. رمز این نکته که وقتی کودک بودیم، از تاریکی و یا برخی جانوران کوچک می‌هراسیدیم، همین احساس خطر بود که هرچند به ناحق، اما بالاخره گریبانگیرمان می‌شد. لذا اگر خوب بیاندیشیم، در می‌یابیم که گاهی این، احساسهای غیر واقعی هستند که ترس و هراس را در وجود انسان ایجاد می‌کنند. بر این اساس، چه بسا دانستن و تحلیل صحیح موضوعات، کلید غلبه بر ترس و حذر آدمی باشد.

لرزه طاغوت

متوکل عبّاسى - که مراتب بُغض و کینه ورزى وى در حقّ اهل بیت (علیهم السلام) و پیروانشان بر کسى پوشیده نیست - چون به خلافت نشست، ترسید که امام هادی (علیه السلام) بر علیه او دست به قیام بزند. پس او را به سوى خود طلبید تا هم از نزدیک امام (علیه السلام) را تحت نظر داشته باشد و هم بتواند در مواقع ضرورى به راحتى بر وى فشاروارد کند و هر گاه که خود خواست، به زندگى ایشان خاتمه بخشد. امّا آن حضرت به اذن خداوند تدبیرى اندیشید و تصمیم گرفت تا عمق هیأت حاکمه نفوذ کند و نزدیک ترین یاران خلیفه را زیرنفوذ خویش در آورد و چنین نیز کرد. شاید روایاتی چون روایت ذیل، گوشه اى از ابعاد تأثیر امام هادى (علیه السلام) را در کاخ حکومتى بیان کند:

"مردی از اهل بهشت"

محبت یکی از اجزای جدایی ناپذیر زندگی انسان است؛ همه ما نسبت به عده‌ای احساس محبت می‌نمائیم و به آنان علاقه مندیم و در مقابل، از برخی دیگر بیزاری جسته و دوری می‌کنبم. اما آدمی بر چه مبنایی دوستان و دشمنان خویش را بر می‌گزیند؟ چگونه می‌توان فهمید که محبت و نفرت واقعی چیست و جایگاه صحیح آن کجاست؟
حکم بن عتیبة از اصحاب امام باقر (علیه السلام) نقل می‌کند: روزى در محضر امام پنجم (علیه السلام) نشسته بودیم و اطاق نیز مملو از جمعیت بود. در این هنگام پیر مردی که بر عصایى بلند تکیه کرده بود، وارد شد. پیر مرد بر در اتاق ایستاد و گفت: "سلام بر تو‌ای پسر رسول خدا". امام باقر (علیه السلام) نیز بر او سلام نمود.

باشیم همانگونه که او هست ...

اسوه به معنای الگو، نمونه، سرمشق و پیشوا آمده است. کلمه اسوه دربردارنده نکته ایست و آن اینکه شیئی یا فردی که الگو و نمونه قرار می‌گیرد باید دارای ویژگیهای خاصی باشد که در نزد پیروان، مطلوبیت داشته باشد. هر نوعی از الگو، دارای ویژگی و صفات خاص خویش است و هر کس، شیئ یا فردی را بدان جهت الگو قرار می‌دهد که می‌خواهد مانند آن شود و به صفات و کمالات برجسته‌ای که در او مشاهده می‌شود، آراسته گردد. الگو قرار گرفتن یک موجود، گاهی از یک جهت است و گاهی از چند جهت و گاهی در تمامی ابعاد. هر شخص بر اساس انگیزه و هدفی که در حیات خویش دارد، الگو و پیشوایی را بر می‌گزیند تا خود را از روی او بسازد.

نسیم باد نوروزی

در آخرین هفته سال 1388 گر چه باید از یک سو از گذار سالی دیگر از عمر شریف و بی بازگشت متاثر بود ، اما همان گونه که حافظ خوش سخن گفت ، نسیم باد نوروزی ز کوی دوست وزیدن گرفته و ما را به آمدن سالی پر خیر و برکت نوید می دهد و چشم دوختن ما به آینده ای روشن تر و سالی شیرین تر غبار غم را از دل ما می افشاند :

ز کوی یار می آید نسیم باد نوروزی          از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی

به صحرا رو که از دامن غبار غم بیفشانی         بگلزار آی کز بلبل غزل گفتن بیاموزی

سخن در پرده می گویم چو گل از غنچه بیرون آی         که بیش از پنج روزی نیست حکم میر نوروزی 

ورود حضرت معصومه (س) به شهر قم

بي‌بي فاطمه معصومه (س) در سال 173 هجري در شهر مدينه ديده به جهان گشود.(1) پس از آنكه مأمون عباسي در سال 200 هجري امام رضا (عليه‌السّلام) را به خراسان دعوت كرد، حضرت معصومه (س) به همراه عده‌از برادران و بستگان، پس از يك سال به انگيزه ديدار برادر وارد ايران شده در كتاب «حضرت معصومه فاطمه ثاني» آمده است: «پس از ولايت‌عهدي امام رضا (عليه‌السّلام) آن بني هاشم علي (عليه‌السّلام) كه مدت‌ها همواره تحت شكنجه و فشار حكام جور بودند با شنيدن اين خبر به عنوان ديدار حضرت رضا (عليه‌السّلام) از مدينه به خراسان رهسپار شدند. اين گروه در حدود 400 نفر بودند در رأس آن‌ها حضرت معصومه (س) بود.»(2)

سرافرازی یا سرافکندگی

در شناخت یک مذهب، آگاهی از دو مقوله اعتقادات و خصوصيات رفتاری، ضروری است. در مذهب تشیع، اعتقادات، چرايی و چگونگی پيدايش مذهب، حقانيت و درستی مکتب تشيع و بنيان‌های اعتقادی و اصول فکری و معرفتی مذهب شيعه را نشان می‌دهد. اما ويژگی‌های رفتاری و عملی توصيه شده در مکتب تشيع، برنامه زندگی و نحوه عملکرد یک شيعه را مشخص می‌کند.

قضاوتی منطقی

 علامه سید عبد الحسین شرف الدین، یکی از عالمان بزرگ مکتب تشیع است. اینمرد بزرگ، همواره به دنبال راهی بود که بتواند مسلمانان را به آن اصل دینی که مراعات آن برهمه واجب است، بازگرداند و همگی را زیر پرچمی واحدجمع کندتا آنان برای یکدیگر برادرانی نیک و نمونه باشند.

علم برگزیدگان

شیعه معتقد است که رسول و امام، برگزیده خداوند هستند و باید از ویژگی‌های خاصی برخوردار باشند. همانطور که لازمه یک معلم، داشتن خصایص معین است که اگر فاقد آن باشد، صلاحیت معلمی را ندارد؛ یک فرستاده الهی هم باید از صفاتی برخوردار باشد که عنوان برگزیده الهی و سمت رهبری و راهنمائی از سوی خداوند بر او صدق کند. یکی از این صفات که در کنار عصمت و معجزه، لازمه یک فرستاده خدایی است، علم لدنّی (علم موهبتی از جانب خداوند) است.